Οι θέσεις μας


ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΘΕΣΕΙΣ

της ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΓΛΥΦΑΔΑΣ

με την αριστερά της ρήξης και της ανατροπής

1. Η κρίση και η επίθεση στα λαϊκά συμφέροντα

Οι επικείμενες δημοτικές-περιφερειακές εκλογές το Μάιο του 2014 πραγματοποιούνται σε μια εξαιρετικά κρίσιμη χρονική στιγμή για το λαό, τους εργαζόμενους και τη νεολαία. Το κοινωνικό έγκλημα των τεσσάρων μνημονίων, η δράση των φασιστών και της χρυσής αυγής (δολοφονία Παύλου Φύσσα) σε μια χώρα τόπο εξόντωσης μεταναστών προδιαγράφουν ένα ζοφερότατο παρόν και μέλλον για το λαό μας. Παράλληλα η παγκόσμια καπιταλιστική κρίση εξελίσσεται όλο και περισσότερο φέρνοντας σύννεφα πολέμου και επαναχάραξη συνόρων σε Μέση Ανατολή και ανατολική Ευρώπη.

Η κοινωνική και πολιτική κρίση βαθαίνει, ενώ το χυδαίο success story της ακροδεξιάς κυβέρνησης Σαμαρά-Βενιζέλου έχει καταρρεύσει σαν χάρτινος πύργος, με την ανεργία να καταγράφεται επίσημα στο 27%, την υγεία, την παιδεία και ασφάλιση να διαλύονται και το δημόσιο πλούτο να ξεπουλιέται στους απανταχού επενδυτές. Η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με τα εκάστοτε δεξιά και “αριστερά” δεκανίκια βαδίζουν πιστά και απαρέγκλιτα το δρόμο των μνημονίων φέρνοντας συνεχώς νέα πακέτα μέτρων, όπως πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας, ακόμα μεγαλύτερη φοροληστεία, πλήρης διάλυση της πρωτοβάθμιας δημόσιας υγείας, απολύσεις στο δημόσιο τομέα κλπ. Ακολουθώντας κατά γράμμα τις επιταγές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΔΝΤ υλοποιούν σχέδιο φυσικής εξόντωσης του λαού με σκοπό να διατηρήσουν και να αυξήσουν την κερδοφορία του κεφαλαίου και να σώσουν τις τράπεζες με αφορμή την αποπληρωμή του χρέους.

Σε αυτή λοιπόν την κρίσιμη στιγμή η Αριστερά και το λαϊκό κίνημα πρέπει να σταθούν στο ύψος των προκλήσεων της εποχής. Η αξιοπρέπεια που δίδαξε το κίνημα των πλατειών, οι απεργοί της Χαλυβουργίας, οι εργαζόμενοι της ΒΙΟΜΕ και της ΕΡΤ, ο αγώνας των κατοίκων στις Σκουριές είναι ο δικός μας δρόμος. Αυτή τη στιγμή το δίλημμα είναι σαφές. Είτε ο αντίπαλος θα συνεχίσει να διαπράττει το μεγάλο αυτό κοινωνικό έγκλημα ισοπεδώνοντάς μας οριστικά, είτε εμείς θα επιλέξουμε τη δυνατότητα να χαράξουμε από κοινού το νικηφόρο μονοπάτι της διαρκούς σύγκρουσης με τις πολιτικές της κυβέρνησης, της ΕΕ, της ΟΝΕ και του ΔΝΤ επιβάλλοντας εκείνες τις τομές που θα φέρουν το λαό και τα συμφέροντά του στο προσκήνιο. 

Θέλουμε η Αριστερά να γίνει δύναμη από το λαό για το λαό, ώστε όλοι εμείς να πάρουμε τις τύχες στα χέρια μας και να ορίζουμε το παρόν και μέλλον μας. Θέλουμε ένα εργατικό-λαϊκό κίνημα διαχωρισμένο από τις λογικές της υποταγής του γραφειοκρατικού συνδικαλισμού τύπου ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ικανό να διαμορφώσει ένα ισχυρό μέτωπο αποφασιστικού και συντονισμένου αγώνα διάρκειας για την ανατροπή των βάρβαρων πολιτικών. 

2. Η αυτοδιοίκηση στον καιρό του μνημονίου

Το «Πρόγραμμα Καλλικράτης», δεν ρύθμισε απλώς την κατανομή αρμοδιοτήτων ανάμεσα στο κεντρικό, το περιφερειακό και τοπικό επίπεδο του κράτους, ούτε απλά συνέβαλλε στην υλοποίηση αντιδραστικών αλλαγών σε σχέση με τη λειτουργία της τοπικής αυτοδιοίκησης. Αποτελεί ειδική πλευρά της αντιδραστικής αναδιάρθρωσης του αστικού κράτους και προσαρμογής του στις ανάγκες ανασυγκρότησης του καπιταλιστικού συστήματος για την αντιμετώπιση της κρίσης του και εναρμόνισης με το πολιτικό- θεσμικό πλαίσιο της ΕΕ. Στα τρία χρόνια εφαρμογής του αποδείχτηκε ότι αποτελεί βασικό μοχλό εφαρμογής των πολιτικών των μνημονίων και μετατροπής των ΟΤΑ σε εργαλεία άσκησης κεντρικής πολιτικής. Εξυπηρετεί τους βασικούς άξονες της κυβερνητικής πολιτικής σε θέματα οικονομίας, εργασίας, εκμετάλλευσης του χώρου και του περιβάλλοντος και αντιδημοκρατικής θωράκισης του αστικού πολιτικού συστήματος.

Επιπλέον, τα Μνημόνια και το Μεσοπρόθεσμο εντάσσουν τους ΟΤΑ στο γενικότερο πλαίσιο της «δημοσιονομικής προσαρμογής», με την πολιτική του ισοσκελισμένου προϋπολογισμού και το ανώτατο όριο δαπανών που επιβάλλει η κυβέρνηση και η ΕΕ στους ΟΤΑ με τις περικοπές στους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους, στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και των κονδυλίων του ΕΣΠΑ για κοινωνικές δαπάνες και υποδομές. Η εξάρτηση πλέον της χρηματοδότησης των ΟΤΑ από το βαθμό που απορροφούν κονδύλια είτε από τους δημότες τους (απελευθέρωση της δημοτικής φορομπηξίας), είτε από ιδιωτικές επενδύσεις με παραχώρηση σε ιδιώτες (π.χ. ΣΔΙΤ), είτε από την υλοποίηση αναπτυξιακών προγραμμάτων (ευρωπαϊκών και εθνικών) που θα τους εξασφαλίζουν κονδύλια, ενισχύει ακόμη περισσότερο το ρόλο τους ως μέρος του κρατικού μηχανισμού, αποδεσμεύοντας το κράτος από τις ευθύνες του και τους μετατρέπει σε ικανό εργαλείο προώθησης της αντιλαϊκής πολιτικής του κράτους και της ΕΕ σε τοπικό επίπεδο.

Πολλοί ΟΤΑ μπαίνουν σε καθεστώς εξυγίανσης των οικονομικών τους (μνημόνιο δήμων) που περιλαμβάνει περικοπές μισθών, απολύσεις, γενίκευση ευέλικτης εργασίας, ιδιωτικοποιήσεις, ξεπούλημα δημόσιων δημοτικών χώρων, περικοπή κοινωνικών παροχών κ.α. για να έχουν χρηματική ρευστότητα. Ως αποτέλεσμα, εντείνονται οι ανισότητες και υποβαθμίζονται ακόμα περισσότερο οι κοινωνικές υπηρεσίες καθώς στους δήμους και τις περιφέρειες κρίσιμοι τομείς όπως η υγεία, η εκπαίδευση, οι δημόσιες συγκοινωνίες, η κοινωνική πρόνοια, η διαχείριση των αποβλήτων, η πολεοδομία, το περιβάλλον κ.ο.κ. αποτελούν αντικείμενο επιχειρηματικής εκμετάλλευσης. Πρώτο βήμα πριν την «παράδοση» κάθε κοινωνικής υπηρεσίας των δήμων στην ελεύθερη αγορά ή και την πλήρη κατάργηση τους είναι η υποκατάσταση τους, με την χρηματοδότηση των ΕΣΠΑ, με διάφορες δομές κοινωνικής υποστήριξης στο όνομα πάντα της «κοινωνικής αλληλεγγύης».

Με τον Καλλικράτη δεν υφίσταται πλέον καμιά ποσόστωση ή κάλυψη των τυχόν ελλειμμάτων των ΟΤΑ από τον κρατικό προϋπολογισμό. Επίσης, οι παρακρατηθέντες πόροι προηγούμενων ετών (δηλ χρωστούμενα του κράτους προς τη Τ.Α. από το 1990) περίπου 2 δις € (χωρίς τους τόκους) δεν προβλέπεται να αποδοθούν. Πλέον, οι πόροι των δήμων, σύμφωνα με τον Καλλικράτη προέρχονται από τους ΚΑΠ (Κεντρικά Αυτοτελείς Πόροι), δηλαδή από τη φορολογία (από φόρο εισοδήματος ποσοστό 20%, ΦΠΑ 12% και φόρο ακίνητης περιουσίας 50%) και από το ΕΣΠΑ. Το ΕΣΠΑ έχει ημερομηνία λήξης και όπως φάνηκε και από την πρόσφατη Σύνοδο Κορυφής το ποσό που θα πάρει η Ελλάδα τα επόμενα χρόνια θα είναι πολύ μικρότερο. Αυτό σημαίνει ότι δομές που σήμερα μπαίνουν σε τέτοια χρηματοδότηση, υπογράφουν και την ημερομηνία λήξης τους. Για αυτό άλλωστε –θεωρητικά- απαγορεύεται να καλύπτονται από το ΕΣΠΑ πάγιες και μόνιμες ανάγκες.

Στους Δήμους μεταφέρθηκαν λοιπόν 220 νέες αρμοδιότητες με μειωμένους τους Κ.Α.Π. κατά 60%. Οι τομές που γίνονται οδηγούν σε μεταφορά των κοινωνικών υποχρεώσεων του κράτους προς τα «κάτω» (Δήμοι –Περιφέρειες) αλλά και ταυτόχρονα προς τα «έξω» (αγορά, οργανώσεις της «κοινωνίας των πολιτών»), γιατί ακριβώς το θεσμικό πλαίσιο είναι τέτοιο που ένας Δήμος δεν αντέχει να συντηρήσει με ιδίους πόρους τις κοινωνικές υποχρεώσεις που έχει. 

Συνεπώς δημιουργείται μια κατηγοριοποίηση. Περνάμε σε ολοκληρωτικά ταξικές ζώνες, άρα και προσφερόμενες υπηρεσίες σε πρόνοια, υγεία, παιδεία, διαχείριση απορριμμάτων, βοήθεια στο σπίτι κ.ά. Πολλές ταχύτητες, όχι μόνο στην ευρωζώνη, αλλά και στην επικράτεια της Ελλάδας, από Περιφέρεια σε περιφέρεια αλλά και από Δήμο σε Δήμο. Αρκούν ενδεικτικά κάποια από τα σημεία που ψηφίστηκαν τον Ιούλιο, από το Μνημόνιο 3 που αφορά την αυτοδιοίκηση.

  • Προσλήψεις μόνιμου προσωπικού και προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου των κατηγοριών ΥΕ και ΔΕ, όλων των κλάδων και ειδικοτήτων, των ΟΤΑ α΄ και β΄ βαθμού και των Ν.Π.Ι.Δ. αυτών, αναστέλλονται έως την 31.12.2016
  • Οι Δήμοι εντάσσονται σε καθεστώς επιτήρησης και εποπτείας υπό ξένο καθεστώς, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Οικονομικής Αυτοτέλειας (ΠΟΑ). Μάλιστα σε περίπτωση απόκλισης μεγαλύτερης του 10% μπαίνουν σε επιτροπεία με ενδεχόμενη αστική-πειθαρχική ευθύνη, αλλά το σημαντικότερο είναι ότι υποχρεωτικά μπαίνει ο Δήμος σε Πρόγραμμα Εξυγίανσης. Τους κανόνες και τους όρους του Προγράμματος για κάθε Δήμο, τους επιβάλει η Τρόικα. Δύο από τους όρους είναι η υποχρεωτική επιβολή αύξησης τελών (ΤΑΠ κτλ) και οι πόροι-έσοδα που θα προκύπτουν θα μπαίνουν πρώτα και κύρια στο ταμείο Εξυγίανσης & Αλληλεγγύης του Προγράμματος (υποχρεώσεις δηλαδή προς τους Δανειστές), και όχι στις ανάγκες των πολιτών και της κοινωνίας
  • Θεσπίζεται η δυνατότητα παραχώρησης και χρήσης κοινόχρηστων χώρων έναντι ανταλλάγματος.

Η επίθεση συνεχίζεται με απολύσεις 2.400 σχολικών φυλάκων, συνολικά 2.500 εκπαιδευτικών της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και 3.500 έως 4.000 δημοτικών αστυνομικών 

Η επίθεση θα κλιμακωθεί με καταργήσεις ΝΠΔΔ και εκχωρήσεις-ξεπούλημα κοινωνικών υπηρεσιών στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Το έδαφος έχει ήδη προετοιμαστεί τα τελευταία χρόνια με τις Μ.Κ.Ο. και τώρα τελευταία με τους ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ. Πολλά προγράμματα υποχρεώνουν την είσοδο ιδιωτών, ΜΚΟ κλπ στη διαχείρισή τους ώστε οι ίδιοι που φαλίρισαν το κράτος και έκλεψαν τα ταμεία, σήμερα να κάνουν πάρτι με τέτοια κονδύλια. Ακόμη λοιπόν κι αν το κράτος δεν έχει λεφτά να μοιράσει σε κολλητούς κουμπάρους και ημέτερους, υπάρχουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια στα οποία αναμειγνύονται εταιρείες και αετονύχηδες. 

Αυτά σε συνδυασμό με τα γενικότερα και απάνθρωπα μέτρα, όπως α) Σταδιακή άρση της αναστολής των πλειστηριασμών της πρώτης κατοικίας, β) Κατασχέσεις περιουσιακών στοιχείων εις βάρος των ελεύθερων επαγγελματιών για χρέη και υποχρεώσεις προς το Δημόσιο, γ) Μείωση του κατώτερου μισθού στον ιδιωτικό τομέα, απελευθέρωση και των ομαδικών απολύσεων, κατάργηση 13ου & 14ου μισθού για όσους δουλεύουν, δ) Νέα μείωση συντάξεων ξεκινώντας από 01-01-2014, δημιουργούν μια ασφυκτική κατάσταση σε όλους μας, και στην κοινωνία.

3. Οι επερχόμενες δημοτικές εκλογές

Αυτό λοιπόν είναι το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα διεξαχθούν οι δημοτικές εκλογές. Στην εποχή των μνημονίων και της εφαρμογής του «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ» στην τοπική αυτοδιοίκηση, οι ελευθερίες και τα δικαιώματα των κατοίκων στις γειτονιές ισοπεδώνονται από τους ντόπιους τοποτηρητές της ΤΡΟΙΚΑ σε δημοτικές αρχές και συμπολιτευόμενες δημοτικές παρατάξεις. Και πράγματι οι κάτοικοι της Γλυφάδας είναι μάρτυρες αυτής της πραγματικότητας.

Η δημοτική αρχή του Κ. Κόκκορη βρίσκεται σε πλήρη εναρμόνιση με τις πολιτικές του μνημονίου. Αρκεί να δει κανείς τη διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών προς τους δημότες, την απουσία των δημοτικών υπηρεσιών στην υπεράσπιση της λαϊκής οικογένειας απέναντι στα χαράτσια της ΔΕΗ, το ξεπούλημα και την εκχώρηση της περιουσίας του δήμου (παραλιακό μέτωπο, πρώην αεροδρόμιο, νεκροταφείο, κλπ), τις διαθεσιμότητες των δημοτικών υπαλλήλων κ.α.

Στην εποχή λοιπόν του μνημονίου που κάθε τοπική διεκδίκηση, από το να μη κατασχεθεί κανένα λαϊκό σπίτι, να μη μείνει κανείς χωρίς ρεύμα, μέχρι το να γίνει πράσινο το πρώην αεροδρόμιο, βρίσκει μπροστά της το τείχος της τρόικας, γίνεται κατανοητό ότι και στη μάχη των δημοτικών εκλογών τα ερωτήματα αποκτούν κεντρικό χαρακτήρα. Στην εποχή που τα αποθέματα από το πρασινόσημο που καταβάλουν οι κάτοικοι της Γλυφάδας φτάνουν τα 4.000.000 ευρώ, ποσό ικανό να ανακουφίσει κάθε λαϊκό σπίτι που αντμετωπίζει τον εφιάλτη της ανεργίας και της ανέχειας και την ίδια στιγμή εξυπηρετούνται από τη δημοτική αρχή συμφέροντα εργολάβων και επιχειρηματιών, η συζήτηση για το μέλλον της κοινωνίας μας μόνο αναγκαία φαντάζει. Όταν δίπλα μας ονειρεύονται τα διεθνή και ντόπια εργολαβικά κοράκια να ξεπουλήσουν το πρώην αεροδρόμιο με εντολή και κατεύθυνση της ΕΕ, τότε η κουβέντα είναι συνολική. Στην εποχή του «Καλλικράτη» και του στενού δημοσιονομικού πλαισίου για τις λειτουργίες των δήμων καμιά πολιτική υπέρ των κατοίκων δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς ρήξη με την κεντρική πολιτική εξουσία και την τρόικα.

Αντλώντας τις εμπειρίες από το τοπικό κίνημα, την αντιφασιστική πάλη και τους αγώνες που έχουν δώσει συλλογικότητες όπως η επιτροπή κατοίκων Γλυφάδας, θέλουμε και φιλοδοξούμε να οικοδομήσουμε ένα μαζικό αριστερό πόλο στην πόλη μας. Πιστεύουμε ότι είναι κρίσιμο σε αυτές τις δημοτικές εκλογές να παρέμβουμε μέσα από ένα αριστερό δημοτικό σχήμα με πλατιά απεύθυνση και λαϊκό λόγο. Παλεύουμε για ένα ενωτικό εγχείρημα που θα δώσει ελπίδα και προοπτική στους εργαζόμενους, τους ανέργους, τη νεολαία και τους μετανάστες.

Που θα αποτελέσει ένα ακόμα εργαλείο συμβολής στη λαϊκή οργάνωση μέσα από την αποκάλυψη αντιλαϊκών πολιτικών και μέτρων και ως βήμα παρέμβασης, οργάνωσης και διεκδίκησης των λαϊκών συλλογικοτήτων. Σαν μέσο αξιοποίησης, χωρίς αυταπάτες, οποιασδήποτε ευκαιρίας παρουσιάζεται μέσα και από τον θεσμικό δρόμο για να καθυστερείς, να παρεμποδίζεις ή να δυσκολεύεις τον αντίπαλο.

Για εμάς λοιπόν είναι αναγκαίο και στο δήμο Γλυφάδας η συγκρότηση μιας αριστερής, ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής, δημοτικής παράταξης, ως αναπόσπαστο κομμάτι ενός πραγματικού μετώπου ρήξης και ανατροπής στην περιοχή που θα μάχεται τις αντιλαϊκές πολιτικές και που θα υπηρετεί το ακόλουθο πλαίσιο αρχών και κατευθύνσεων:

  • Να κινείται σε μάχιμη αριστερή αντικαπιταλιστική πολιτική κατεύθυνση και φυσιογνωμία που θα στρατεύεται με τα συμφέροντα του κόσμου της εργασίας. Που θα αντιλαμβάνεται ότι η πόλη, ο χώρος και η λειτουργία τους αποτυπώνουν δομικά τις κυρίαρχες κοινωνικές σχέσεις εξουσίας, έτσι όπως επικαθορίζονται από την ταξική πάλη, που θα αντιστρατεύεται τη λογική της καπιταλιστικής ανάπτυξης και θα αναγνωρίζει ότι πλέον σήμερα κάθε τοπικό ή περιβαλλοντικό πρόβλημα συνδέεται άμεσα με τα κεντρικά πολιτικά μέτωπα και ότι η επίλυση των «τοπικών προβλημάτων» εξαρτάται άμεσα από την έκβαση της συνολικής πάλης του λαού ενάντια σε κεφάλαιο-ΕΕ-ΟΝΕ-ΔΝΤ.
  • Να έχει αντιδιαχειριστική λογική που θα αντιλαμβάνεται ότι η Τ.Α. ούτε τοπική είναι, ούτε πολύ περισσότερο αυτοδιοίκηση, αλλά αποτελεί τμήμα του κρατικού μηχανισμού με ολοένα μειωμένες αρμοδιότητες στο πλαίσιο των αντιδραστικών αναδιαρθρώσεων του «Καποδίστρια» και του «Καλλικράτη». Που δεν θα αντιλαμβάνεται τους δήμους ως πεδίο έκφρασης της λαϊκής δυναμικής, ούτε ως έναν θεσμό που μπορεί εν δυνάμει να εκφράσει τα τοπικά λαϊκά συμφέροντα. 
  • Να παλεύει για την οργάνωση και κινητοποίηση του λαού, να πιστεύει στην οργανωτική του διάθεση και να συμβάλλει στην πραγματική δημοκρατία του κινήματος μέσα από τη δημιουργία θεσμών αυτοοργάνωσης και εργατικής αλληλεγγύης.

Μιας αριστερής, ριζοσπαστικής αντικαπιταλιστικής δημοτικής παράταξης που θα διεκδικεί στο πλευρό του λαού και των εργαζομένων:

  • Κατάργηση του «Καλλικράτη» και των επιπτώσεών του στην τοπική αυτοδιοίκηση (απολύσεις δημοτικών υπαλλήλων, νέες αυξήσεις δημοτικών τελών, ΣΔΙΤ, ιδιωτικοοικονομική λειτουργία των δήμων, φορομπηξία).
  • Να σταματήσουν οι κατασχέσεις κατοικιών και οι διακοπές ρεύματος και νερού. Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα και νερό. Δωρεάν πρόσβαση στα δημόσια αγαθά.
  • Κατάργηση του οικονομικού παρατηρητηρίου των ΟΤΑ - Άμεση καταβολή από το κράτος των φόρων που έχουμε καταβάλει και πρέπει να αποδοθούν στην Τ.Α.
  • Έργα υποδομής για τις κοινωνικές ανάγκες – Όχι στις ΣΔΙΤ – Όχι στην επιχειρηματικοποίηση της Τ.Α. και τις ιδιωτικοποιήσεις δημόσιων υπηρεσιών. Εργατικός – λαϊκός έλεγχος σε κάθε έργο.
  • Να ζούμε σε μια ανθρώπινη πόλη με επαρκή δημόσια και δωρεάν μέσα συγκοινωνίας, υπηρεσίες πρόνοιας και πολιτισμού και ελεύθερους χώρους κόντρα στα σχέδια του σημερινού και οποιουδήποτε άλλου δημάρχου και των εργολάβων.
  • Μετατροπή του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού σε πάρκο υψηλού πρασίνου, χωρίς καμία δόμηση και επιχειρηματική δράση. 
  • Υπεράσπιση του Υμηττού ενάντια σε κάθε είδους καταπατήσεις. Κανένας νέος αυτοκινητόδρομος στον Υμηττό, υπέργειος ή υπόγειος.
  • Ελεύθερες και ανοιχτές παραλίες σε όλο το λαό.
  • Δημόσια, επαρκής και δωρεάν ασφάλιση, υγεία και εκπαίδευση για όλο το λαό.
  • Πολιτισμός και αθλητισμός είναι κοινωνικά δικαιώματα. Πρέπει να παρέχονται δωρεάν. Ενίσχυση του δημιουργικού ερασιτεχνικού χαρακτήρα τους.
  • Ανατροπή της κυβέρνησης και της πολιτικής της, και κάθε κυβέρνησης με αντιλαϊκή πολιτική, μέσα από την αγωνιστική κλιμάκωση του μαζικού λαϊκού κινήματος, την αντιδιαχειριστική λογική και την επίγνωση ότι δεν υπάρχει περιθώριο για μια «φιλολαϊκή» κυβερνητική διαχείριση στο πλαίσιο του ευρώ, της ΕΕ και του καπιταλιστικού συστήματος.
  • Υπεράσπιση της ζωής των εργαζομένων στην πάλη για την επιβίωση και τη βελτίωση της θέσης τους, με ριζική αναδιανομή του παραγόμενου πλούτου, ενάντια στη δικτατορία των μνημονίων, των τραπεζών, του κέρδους και της ανταγωνιστικότητας.
  • Έξοδο από το ευρώ και την ΕΕ αλλά και από το ΝΑΤΟ. Στήριξη των αγώνων της εργατικής τάξης και των λαών της Ευρώπης και της Μ. Ανατολής ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, τις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις και τους πολέμους.
  • Πάλη για πραγματική δημοκρατία και λαϊκή κυριαρχία του εργαζόμενου λαού και απελευθέρωση από τα δεσμά του σύγχρονου απολυταρχισμού του κεφαλαίου.
  • Απόκρουση της κρατικής καταστολής, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της φασιστικής και νεοναζιστικής τρομοκρατίας. Νομιμοποίηση και ίσα δικαιώματα σε όλους τους μετανάστες.
  • Να μην πληρώσει ο λαός το χρέος και την κρίση. Διαγραφή του χρέους - άρνηση πληρωμής.
  • Μονομερή κατάργηση των μνημονίων και των δανειακών συμβάσεων - Διώξιμο της τρόικας και κάθε κηδεμόνα. 
  • Εθνικοποίηση του τραπεζικού συστήματος και των επιχειρήσεων στρατηγικής σημασίας χωρίς αποζημίωση. 
  • Εργατικό και κοινωνικό έλεγχο στην παραγωγή και σε όλη την κοινωνία.
  • Αυξήσεις στους μισθούς, δουλειά για όλους, μέτρα για την καταπολέμηση της ανεργίας, μείωση του χρόνου εργασίας.
  • Κανένας εργαζόμενος στην εφεδρεία/διαθεσιμότητα/απόλυση – Καμία πρόσληψη από ΜΚΟ – Προσλήψεις με βάση τις ανάγκες λειτουργίας για το κοινωνικό συμφέρον – Μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους – Όχι στις απολύσεις.

Ο ρόλος μιας τέτοιας παράταξης είναι να τροφοδοτεί το κίνημα με τα απαραίτητα εργαλεία, ώστε να οικοδομηθεί η νικηφόρα προοπτική ανατροπής της πολιτικής της βαρβαρότητας και ανακούφισης της μεγάλης πλειοψηφίας των κατοίκων. 

4. ΕΡΓΑΣΙΑ

Το δικαίωμα στην εργασία, στην αξιοπρέπεια και τα κοινωνικά αγαθά, έχουν προ πολλού χαθεί για εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες συνανθρώπων μας. Οι απολύσεις στο δημόσιο που επιβάλουν η τρόικα -ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ και οι μνημονιακές δεσμεύσεις συνεχίζονται. Το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων εκτινάσσεται, οδηγώντας στην εξαθλίωση, τις ψυχικές ασθένειες και τις αυτοκτονίες, που φτάνουν τις 5.000 στα χρόνια των μνημονίων .Οι δηλώσεις Σαμαρά για «πόλεμο» κατά της ανεργίας και νέες «ευκαιρίες απασχόλησης» καταρρέουν υπό το βάρος της μνημονιακής πραγματικότητας. Ο καταγεγραμμένος αριθμός ανέργων στα μέσα του 2013 έφτασε σε 1,4 εκατομμύρια (ποσοστό 27,8% του συνόλου των οικονομικά ενεργών συμπολιτών μας), ενώ η ανεργία στους νέους κάτω των 28 ετών ξεπέρασε το 60%.

Σήμερα στο δήμο Γλυφάδας με στοιχεία του ΟΑΕΔ υπάρχουν 6.896 εγγεγραμμένοι άνεργοι. Η πραγματική όμως ανεργία είναι πολύ μεγαλύτερη εάν συνυπολογίσουμε ότι δεν έχουν δικαίωμα εγγραφής στους καταλόγους ανεργίας μεγάλες ομάδες πληθυσμού όπως οι φοιτητές των ΑΕΙ- ΤΕΙ (ακόμα και εάν χρωστούν ένα μάθημα για τη λήψη του πτυχίου), οι σπουδαστές των δημόσιων και ιδιωτικών ΙΕΚ που κάνουν πρακτική άσκηση (ακόμα και εάν δεν πληρώνονται), οι ελεύθεροι επαγγελματίες που δεν έχουν κάνει διακοπή εργασιών (ακόμα και με μηδενικά έσοδα). Στις παραπάνω κατηγορίες θα πρέπει να προσθέσουμε και τους συμπολίτες μας οι οποίοι, ενώ είναι άνεργοι, δεν εγγράφονται στον ΟΑΕΔ με αποτέλεσμα να μην εμφανίζεται πουθενά η ανεργία τους. Εάν στον αριθμό της εγγεγραμμένης ανεργίας στη Γλυφάδα (τουλάχιστον 6.896 εγγεγραμμένοι άνεργοι), συνυπολογίσουμε και τις υπόλοιπες κατηγορίες πραγματικής ανεργίας, τότε καταλαβαίνουμε πόσο οξυμένο είναι το πρόβλημα.

Επίσης η μακροχρόνια ανεργία, δηλαδή η εγγραφή των ανέργων στα μητρώα των υπηρεσιών του ΟΑΕΔ επί ένα συνεχές δωδεκάμηνο η οποία είναι απαραίτητη για να έχουν πρόσβαση σε παροχές ασθενείας, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, στα ειδικά βοηθήματα ,στο κοινωνικό τιμολόγιο της ΔΕΗ, στη συγκέντρωση μορίων στις προκηρύξεις κ.λ.π. διακόπτεται πολύ συχνά με αποτέλεσμα να χάνουν και αυτά τα ελάχιστα που προσφέρει σήμερα η υποτυπώδης κοινωνική πολιτική του κράτους.

Στους 1,5 εκατομμύρια ανέργους η κυβέρνηση τάζει κάποια απασχόληση λίγων μηνών με αμοιβές εξαθλίωσης και χωρίς κανένα εργασιακό δικαίωμα. Ανασφάλιστη και κακοπληρωμένη εργασία ή «κατάρτιση» και άμεση επιστροφή στην ανεργία, χωρίς μάλιστα επίδομα ανεργίας μετά την ολιγόμηνη «απασχόληση».

Στην κατεύθυνση αυτή κινούνται τα γνωστά πια σε όλους προγράμματα, Voucher, η κοινωφελής εργασία και η απλήρωτη - επί της ουσίας -μαθητεία νέων.

  • Το πρόγραμμα «Επιταγή εισόδου στην αγορά εργασίας για ανέργους έως 29 ετών» ή Voucher όπως έχει καθιερωθεί να λέγεται, περιλαμβάνει συνολικά εξακόσιες ώρες, εκ των οποίων οι 80 αφορούν θεωρία, η οποία γίνεται σε Κ.Ε.Κ. και οι υπόλοιπες 500 (έως 5 μήνες) αφορούν πρακτική ,που υλοποιείται σε επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα. Η σύμβαση που υπογράφεται μεταξύ του ωφελούμενου νέου, της επιχείρησης και του Κ.Ε.Κ. δεν αποτελεί σύμβαση εργασίας, αλλά σύμβαση για την παροχή υπηρεσιών κατάρτισης. Κατά συνέπεια, ο ωφελούμενος άνεργος θεωρείται καταρτιζόμενος και δικαιούται εκπαιδευτικό επίδομα. Οι επιχειρήσεις κατά την διάρκεια της πρακτικής ,όχι μόνο δεν καλύπτουν καμία υποχρέωση προς τους ασκούμενους αλλά πετυχαίνουν και πλήρη εντατικοποίηση, υποσχόμενες κανονική πρόσληψη μετά τη λήξη της πρακτικής σε όσους δείχνουν «ενδιαφέρον». Το εκπαιδευτικό επίδομα με το οποίο αμείβονται οι ωφελούμενοι ανέρχεται στα 2.700€ (συμπεριλαμβανομένων των νόμιμων κρατήσεων) για τους πτυχιούχους ΑΕΙ - ΤΕΙ και 2.400€ για νέους δευτεροβάθμιας και υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Τα χρήματα αυτά τα παίρνουν αφού ολοκληρώσουν όλο το πρόγραμμα (θεωρία και πρακτική). Τα Κ.Ε.Κ. ως πάροχοι υπηρεσιών κατάρτισης παίρνουν 1.100€ το κεφάλι όταν ολοκληρωθεί η θεωρία και η πρακτική, που μετατρέπεται σε 1.400€ εάν μετά την πρακτική οι επιχειρήσεις προσλάβουν τους ασκούμενους.
  • Το πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας είναι 5/μήνο και αφορά εργασία σε δημόσιους φορείς (ΟΤΑ,ΝΠΔΔ κ.λ.π.). Οι ωφελούμενοι άνω των 25 ετών αμείβονται με 19,6€ ημερησίως και έως 490€ το μήνα, ενώ οι νέοι έως 25 ετών με 17,1€ ημερησίως και έως 427€ το μήνα. Κατά τη διάρκεια αυτού του προγράμματος οι εργαζόμενοι ή «ωφελούμενοι» όπως τους βαφτίσανε δεν δικαιούνται άδεια και ασθένεια και μετά τη λήξη του 5/μήνου δεν μπορούν να πάρουν ταμείο ανεργίας εάν τυχόν συμπληρώνουν ένσημα από προηγούμενη εργασία.

Με το πρόγραμμα αυτό απασχολούνται σήμερα περίπου σαράντα χιλιάδες άτομα (40.000) άτομα. Ο δήμος Γλυφάδας υπακούοντας στις επιταγές της τρόικα, Ε.Ε., κυβέρνησης, όπως επιβάλλονται μέσω του Καλλικράτη, έχει προχωρήσει σε τέτοιες μορφές απασχόλησης. Έχει προσλάβει μέσω του προγράμματος της κοινωφελούς εργασίας πενήντα εννέα άτομα (59) και επτά (7) άτομα σε επιβλέποντες φορείς του.

Η δημοτική παράταξη που θέλουμε να φτιάξουμε πρέπει να πάρει σαφή και αγωνιστική θέση εναντίον τέτοιων μορφών απασχόλησης που δεν απαντούν στην ανάγκη του κόσμου για αξιοπρεπή και σταθερή εργασία και που απλά ανακυκλώνουν την ανεργία. Αποτελεί ανοιχτό στοίχημα για την κίνηση μας, να αναζητήσει τρόπους μέσα από τους οποίους, θα καταφέρει να συναντηθεί με τους ανέργους της περιοχής και τους νέους που απασχολούνται σε προγράμματα ΚΟΧ ή voucher. Θα πρέπει να σταθούμε στο πλευρό των χιλιάδων ανέργων της περιοχής, υπερασπιζόμενοι το δικαίωμα τους στην αξιοπρεπή εργασία.

Να προβάλουμε την ανάγκη συλλογικής πάλης και διεκδίκησης αιτημάτων από την τοπική αυτοδιοίκηση:

  • Επίδομα ανεργίας για όλους και για όσο κρατά η ανεργία.
  • Όχι χαράτσια στους ανέργους, φοροαπαλλαγές, καμιά κατοικία ανέργου στο σφυρί.
  • Απαλλαγή όλων των ανέργων, μακροχρονίων και μη, καθώς και επιδοτούμενων ανέργων από τα δημοτικά τέλη.
  • Δωρεάν συμμετοχή σε όλες τις αθλητικές δραστηριότητες και τις πολιτιστικές εκδηλώσεις του Δήμου.
  • Δωρεάν φύλαξη των παιδιών των ανέργων στους δημοτικούς βρεφονηπιακούς σταθμούς.

5. ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ - ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, από την περίοδο των «μεγάλων έργων» του σημιτικού εκσυγχρονισμού και των ολυμπιακών αγώνων, επιχειρήθηκε με εξαιρετική ένταση η αξιοποίηση του αστικού χώρου αλλά και του περιβάλλοντος ως πεδίο καπιταλιστικής κερδοφορίας και επιχειρηματικής δράσης. Αυτή η διαδικασία «χωρικής αναδιάρθρωσης» είχε άμεση σύνδεση με την χωροταξική και περιφερειακή πολιτική και τις αναπτυξιακές κατευθύνσεις της Ε.Ε., συνδυάστηκε με την εναρμόνιση της εθνικής νομοθεσίας με το ευρωπαϊκό πρότυπο (ΓΠΧΣΑΑ, ειδικά χωροταξικά σχέδια τομεακού χαρακτήρα κ.α.) και συνέβαλλε στο να ενισχυθούν κυρίαρχες μερίδες του ελληνικού κεφαλαίου (κατασκευές, τηλεπικοινωνίες, τουρισμός). Την ίδια στιγμή, η διοικητική αναδιάρθρωση της χώρας (Σχέδιο Καποδίστριας, Πρόγραμμα Καλλικράτης), σε ότι αφορά το χώρο και το περιβάλλον, στόχευσε ακριβώς στον εκσυγχρονισμό της οικονομικής λειτουργίας του «τοπικού κράτους» τόσο σε σχέση με τον έλεγχο των κοινοτικών χρηματοδοτήσεων (ΕΣΠΑ, ΘΗΣΕΑΣ κλπ), όσο και στη μετατροπή του σε άμεσο φορέα υλοποίησης κατά τόπους των αναπτυξιακών σχεδιασμών (ΣΔΙΤ κλπ).

Η αξιοποίηση του φυσικού περιβάλλοντος ως κομβικού στοιχείου καπιταλιστικής κερδοφορίας και η εντατική αξιοποίηση του αστικού χώρου ως πεδίου νέων επιχειρηματικών δράσεων σε βάρος των κοινωνικών υποδομών επέφερε σημαντική περιβαλλοντική υποβάθμιση και έντονη κοινωνική και γεωγραφική πόλωση και σταδιακή κοινωνική και γεωγραφική περιθωριοποίηση μεγάλων τμημάτων του πληθυσμού και της πόλης. Στο «βωμό» λοιπόν της ανάπτυξης και της κερδοφορίας τα προηγούμενα χρόνια συντελέστηκαν εγκλήματα σε βάρος των λαϊκών συμφερόντων και αναγκών. Από τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και την «αξιοποίηση» τους (The Mall, Άγ. Κοσμάς κ.α.), τις φωτιές πριν από κάθε μεγάλη επένδυση, τους «φαραωνικούς» οδικούς άξονες, τις καταστροφικές επενδύσεις (μεταλλεία χρυσού), την παράδοση σε επιχειρηματικές δράσεις ορεινών όγκων, παραλιών αλλά και κάθε μικρού και μεγάλου ελεύθερου χώρου στις πόλεις...

Σήμερα, το βάθος και η ένταση της κρίσης στο σύνολο της ευρωζώνης έχει οδηγήσει στην κλιμάκωση της επίθεσης, με την απόπειρα «αξιοποίησης - ξεπουλήματος» των πλέον προσοδοφόρων για το κεφάλαιο περιοχών, δημόσιων επιχειρήσεων, πλουτοπαραγωγικών πηγών κ.λ.π. Το πλήρες ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας και του φυσικού πλούτου φαίνεται να αποτελεί μία από τις πλέον κρίσιμες επιδιώξεις της κυβέρνησης. Η πληρωμή του χρέους που εξελίσσεται σε μία ανεξέλεγκτη «μαύρη τρύπα» προς όφελος των τραπεζών και των ντόπιων και ξένων δανειστών και τοκογλύφων επιβάλλει την επιτάχυνση και διεύρυνση του «προγράμματος αποκρατικοποιήσεων» το οποίο αφορά κατά 90% την πώληση δικαιωμάτων γης και παραχώρηση υποδομών.

Στο πλαίσιο αυτό, ήδη, από το 2010 με την ψήφιση του 1ου Μνημονίου, μεθοδεύεται το ξεπούλημα τόσο των κρατικών επιχειρήσεων, όσο και της ακίνητης περιουσίας του κράτους που έφερε ως αποτέλεσμα τη θεσμοθέτηση της διαδικασίας του fast track – το «μνημόνιο του φυσικού περιβάλλοντος» - μέσω του οποίου το κάθε επιχειρηματικό σχέδιο αναγορεύθηκε σε «εθνικό στόχο», ώστε να επιταχυνθεί η διαδικασία ξεπουλήματος κάθε ελεύθερου χώρου. Επίσης, η σύσταση του «Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου» (Τ.Α.Ι.ΠΕ.Δ.) αποτελεί τον «πολιορκητικό κριό» αυτών των μεθοδεύσεων καθώς βρίσκεται πίσω από κάθε «βρώμικη μπίζνα» και ξεπούλημα.

Τα ζητήματα του χώρου και του περιβάλλοντος αποτελούν και στην πόλη της Γλυφάδας κρίσιμο αντικείμενο διεκδίκησης τα τελευταία χρόνια και γύρω από αυτά έχουν αναπτυχθεί σημαντικές κινηματικές διαδικασίες και διεκδικήσεις. Εξαιρετικά σημαντικά είναι τα ζητήματα που αφορούν ευρύτερα και την περιοχή της νότιας Αθήνας, ο Υμηττός, το παραλιακό μέτωπο και ο χώρος του πρώην Αεροδρομίου του Ελληνικού.

5.1 Νέοι αυτοκινητόδρομοι και ΠΔ Υμηττού

Πεδίο προάσπισης και διεκδίκησης στη γειτονιά αποτελεί εδώ και χρόνια ο Υμηττός. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα οι διάφορες κυβερνήσεις με την αγαστή συνεργασία των δημοτικών αρχών επιδιώκουν να ανοίξουν κερκόπορτες στο θεσμικό πλαίσιο προστασίας του βουνού. Πιο πρόσφατο παράδειγμα αυτής της προσπάθειας ήταν το προεδρικό διάταγμα του 2009 που επιχειρούσε να κατηγοριοποιήσει τον Υμηττό σε 8 ζώνες και υποζώνες «προστασίας» ανοίγοντας έτσι την πόρτα για νέες νόμιμες και παράνομες ή νομιμοφανείς «κοινωφελείς» και «δημοτικές» χρήσεις, ενώ τον υποβάθμιζε πλέον σε «αστικό πάρκο».

Η απόπειρα «ελαστικοποίησης» του θεσμικού πλαισίου προστασίας του Υμηττού ήταν σε απόλυτη αρμονία και συγχρονισμό με τα σχέδια «Σουφλιά», που είχαν ανακοινωθεί την ίδια περίοδο, για τους «νέους αυτοκινητόδρομους Αττικής» με σκοπό τη σύνδεση του Αεροδρομίου με την παραλία και το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού. 

Οι σχεδιασμοί για μεγάλο αυτοκινητόδρομο στον Υμηττό δεν είναι καινούργια. Μεταξύ άλλων, ειδικά για την περιοχή προβλέπονται από τα διάφορα σχέδια κόμβοι εισόδου – εξόδου, σύραγγα οδικής σύνδεσης με την περιοχή των Μεσογείων στο ύψος της Τερψιθέας κ.α. Οι επιπτώσεις που μια τέτοια κατάληξη θα έφερνε στις ζωές μας και στις μελλοντικές γενιές είναι τραγικές: υποβάθμιση του Υμηττού και του φυσικού περιβάλλοντος, καταστροφή των δασών που βρίσκονται στους πρόποδες του βουνού, περαιτέρω οικιστικές πιέσεις στον Υμηττό, κυκλοφοριακή επιβάρυνση της πόλης και αλλοίωση του αστικού περιβάλλοντος από την ενθάρυνση της αυτοκίνησης και την καταστροφή των ελεύθερων χώρων, διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων.

5.2 Υμηττός - καταπατήσεις – νεκροταφείο

Πλάι στα σχέδια για αυτοκινητόδρομους διαρκείς είναι οι απόπειρες για επιμέρους επεμβάσεις που αμφισβητούν το δασικό χαρακτήρα του Υμηττού επιδιώκοντας να ικανοποιήσουν κάθε είδους συμφέροντα. Γνωστοί θιασώτες τέτοιων κινήσεων είναι παραδοσιακά οι δημοτικές αρχές. Το 2009 ο τότε δήμαρχος Θεοδωρόπουλος παίρνει την πρώτη απόφαση για δημιουργία νεκροταφείου στο χώρο που ανήκει στην Α΄ Ζώνη απόλυτης προστασίας του Υμηττού, ενταγμένης στο δίκτυο NATURA. Με αφορμή το ευαίσθητο ζήτημα της ταφής, ο τότε δήμαρχος προσπαθεί να βάλει από το παράθυρο την επέκταση του σχεδίου πόλης. Τη σκυτάλη στη συνέχεια παίρνει η διοίκηση Κόκκορη με αποκορύφωμα την πραξικοπηματική ταφή νεκρών(!) σε έναν πρόχειρα διαμορφωμένο χώρο που είναι μπαζωμένο ρέμα εντός της Α’ Ζώνης και κηρυγμένο ως αναδασωτέα έκταση λόγω της πυρκαγιάς του 2009. Η προσπάθεια αυτή δεν ευοδόθηκε αφού βρήκε μπροστά της την άμεση δυναμική απάντηση του κινήματος των κατοίκων. Παρά τα πρόστιμα που επιβλήθηκαν σε αυτή την προσπάθεια καταπάτησης του βουνού με τη σφραγίδα του δημοτικού συμβουλίου - πρόστιμα που θα επιβαρύνουν τους κατοίκους της Γλυφάδας - ο δήμαρχος συνεχίζει να δηλώνει αμετανόητος. Είναι αυτές οι δημοτικές διοικήσεις που εδώ και χρόνια υποβαθμίζουν σκόπιμα το βουνό. Με την παραμονή του σταθμού της Αεροπορίας στο χώρο, με την ανομολόγητη στήριξη των συμφερόντων που υπερασπίζονται την αυθαίρετη δόμηση, πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Τα αποτελέσματα αυτών των επιλογών τα βιώνουμε στο πετσί μας. Μέσα σε 2 χρόνια είδαμε τον Υμηττό να καίγεται δύο φορές, με τις ευθύνες να βαραίνουν και τις δύο δημοτικές αρχές, δεδομένου ότι κατά κοινή ομολογία η ύπαρξη εύφλεκτων υλικών στη βάση της Αεροπορίας συνδέεται με τα γεγονότα. Παράλληλα, η παραμονή της αεροπορικής βάσης έχει καταγγελθεί ότι συνδέεται με τα αυξημένα κρούσματα καρκίνου στους κατοίκους της γύρω περιοχής. Γύρω από τα ζητήματα του Υμηττού αναπτύχθηκαν τα τελευταία χρόνια αξιοσημείωτες κινήσεις μέσα από μαζικές κινηματικές διαδικασίες από τα κάτω, πρωτοπόροι συντονισμοί συλλογικοτήτων γειτονιάς, όπως η «Πρωτοβουλία Αγώνα ενάντια στους νέους αυτοκινητόδρομους και το νέο ΠΔ Υμηττού» αλλά και κινηματικές διαδικασίες όπως πορείες (ενάντια στο νεκροταφείο, για τις πυρκαγιές κλπ), παραστάσεις διαμαρτυρίας σε ΔΣ και μαζικές εκδηλώσεις.

Πάγιες διεκδικήσεις μας για το ζήτημα του βουνού είναι:

  • Άμεση απομάκρυνση της Αεροπορικής Βάσης ΕΤΕΜ από τον Υμηττό στην Τερψιθέα.
  • Άμεση ανακήρυξη του ορεινού όγκου του Υμηττού σε Δημόσια δασική έκταση, άμεση απομάκρυνση όλων των καταπατητών και εκείνων των δραστηριοτήτων που δε συνάδουν με το δασικό χαρακτήρα του βουνού.
  • Καμία επέκταση του Σχεδίου πόλης στον Υμηττό.
  • Κανένας αυτοκινητόδρομος να μη λαβώσει ξανά τον Υμηττό.
  • Να απομακρυνθεί τώρα το παράνομο νεκροταφείο.
  • Οργανωμένη και ορθώς εξοπλισμένη πυροπροστασία του βουνού
  • Αναδάσωση του βουνού προσαρμοσμένη στη φυσική χλωρίδα και το μικροκλίμα του Υμηττού

5.3 Το πρώην αεροδρόμιο

Όπως προαναφέρθηκε, η υποβάθμιση του Υμηττού μέσα από σχέδια αυτοκινητοδρόμων συνδέεται άρρηκτα με το γενικότερο χωροταξικό σχεδιασμό και πιο συγκεκριμένα με την «αξιοποίηση» του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και της παραλιακής ζώνης, αφού θα διευκολύνει την πρόσβαση στο πλαίσιο ανάδειξης του χώρου σε μητροπολιτικό πόλο ανάπτυξης. Με τη συγκρότηση της «Ελληνικό Α.Ε.» το 2011 και την ψήφιση του νόμου 4062/12 άνοιξε ο δρόμος για το ξεπούλημα του ευρύτερου χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού, αποδεικνύοντας ότι το πρώην αεροδρόμιο βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των απαιτούμενων θυσιών, από την πολιτική της κυβέρνησης, των μνημονίων, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Πρόκειται για ένα πολιτικό «πείραμα» που θα οδηγήσει άμεσα στο ξεπούλημα κάθε μικρού και μεγάλου ελεύθερου χώρου, δημόσιας γης, νησίδων, ορυκτού πλούτου, εγκαταστάσεων κ.α., αλλά και των ΔΕΚΟ που μαζί με τα σχολεία, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, τα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα θα θυσιαστούν, όπως οι εργαζόμενοι και η κοινωνική πλειοψηφία, για τις ανάγκες της αστικής τάξης.

Ο νόμος αυτός δεν περιγράφει απλά ένα περιβαλλοντικό έγκλημα, αλλά ένα έγκλημα ενάντια στα συμφέροντα και τις διεκδικήσεις ολόκληρου του ελληνικού λαού, ενώ μέσα από τις διατάξεις του «κονιορτοποιείται» κάθε είδους ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία καθώς διαμορφώνεται ένα ελαστικό πλαίσιο χρήσεων και όρων δόμησης που οδηγεί σε μία άνευ προηγουμένου καταστροφική παρέμβαση και στην άνευ όρων παράδοση του χώρου σε κάθε είδους επιχειρηματική ανάπτυξη και ανεξέλεγκτη ουσιαστικά οικοδομική δραστηριότητα.

5.4 Το παραλιακό μέτωπο

«Πακέτο» με την παραχώρηση του πρώην αεροδρομίου πηγαίνει και η ιδιωτικοποίηση του παραλιακού μετώπου. Στο πλαίσιο του γενικότερου ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας έχει συγκροτηθεί η «Αττικό Παράκτιο Μέτωπο Α.Ε.» και έχει παραχωρηθεί στο ΤΑΙΠΕΔ κάθε δημόσιο δικαίωμα (χρήσης, ιδιοκτησίας κλπ) στις μαρίνες γλυφάδας. Αυτό πρακτικά ισοδυναμεί με πλήρη ιδιωτικοποίηση των μαρινών, γεγονός που αναμένεται να έχει τόσο οικονομικές, όσο και περιβαλλοντικές συνέπειες. Ταυτόχρονα η δημοτική διοίκηση είναι για άλλη μια φορά παρούσα βάζοντας το δικό της λιθαράκι, αφού πρόσφατα προέβη σε μεταβίβαση των δικαιωμάτων χρήσης των παραλιών. Την ίδια στιγμή οι ελεύθερες παραλίες της Γλυφάδας παραμένουν υποβαθμισμένες. Ο σχεδιασμός που αφορά το παραλιακό μέτωπο τόσο της Γλυφάδας όσο και των γύρω περιοχών συνδέεται αναπόσπαστα με τη στοχοθεσία που έχει τεθεί για το χώρο του πρώην Αεροδρομίου και για την πόλη: πλέον οι όποιοι ελεύθεροι χώροι μετατρέπονται σε κλειστούς καταναλωτικούς και ψυχαγωγικούς παραδείσους, η πόλη μας μετασχηματίζεται σε ένα τεράστιο mall ευρωπαϊκών διαστάσεων και κάθε έννοια ανοιχτών ελεύθερων δημόσιων χώρων περνά στο παρελθόν. Δική μας θέση είναι ότι είναι αναφαίρετο δικαίωμά μας η ελεύθερη πρόσβαση κατά μήκος της παραλίας. Θέλουμε να επανακειοποιηθούμε αυτό που είναι δικό μας! Με διαδικασίες βάσης και σε συντονισμό με τις γύρω περιοχές μπορούμε να τους σταματήσουμε. 

Διεκδικούμε:

  • Το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού να γίνει Πάρκο Φυσικού Πρασίνου, πάρκο του λαού και όχι του κεφαλαίου. Οι υπάρχουσες ή άλλες υποδομές να αποδοθούν στις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της Αθήνας (μαζικό αθλητισμό, πολιτιστικές δραστηριότητες κ.α.).
  • Να κατοχυρωθεί άμεσα η ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο χώρο του πρώην αεροδρομίου, στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και την παραλία του Αγίου Κοσμά και αυτό να είναι το μοναδικό καθεστώς λειτουργίας στο σύνολο του χώρου και των εγκαταστάσεων.
  • Καμία οικοπεδοποίηση και οικιστική-οικοδομική «ανάπτυξη» του πρώην αεροδρομίου, καμία εκχώρηση όλου ή τμήματος του χώρου σε ιδιώτες επιχειρηματίες για κανένα λόγο και με καμιά μορφή. Το κράτος – κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό - να αναλάβει το κόστος για την κατασκευή και τη συντήρηση του πάρκου, χωρίς καμία αύξηση τελών και φορολογίας. Δεν εμπιστευόμαστε κανένα «πράσινο ταμείο» και καμιά «πράσινη αντιπαροχή» στα χέρια κράτους - εργολάβων. Καμία εναλλακτική πρόταση ήπιας ανάπτυξης που βάζει από την πίσω πόρτα την κυρίαρχη πολιτική. Οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώσουν!
  • Κανένα νέο γήπεδο γκολφ – Να σταματήσει το γκολφ της Γλυφάδας να λειτουργεί ως γήπεδο γκολφ και ο χώρος να μετατραπεί άμεσα σε ανοιχτό πάρκο πρασίνου προσβάσιμο σε όλους τους κατοίκους.
  • Αποκατάσταση της φυσικής παραλίας του Αγίου Κοσμά και απόδοσή της στους κατοίκους για ελεύθερη χρήση φυσικής θαλάσσιας αναψυχής και άθλησης. Το Ολυμπιακό Κέντρο Ιστιοπλοΐας να αποδοθεί εξ ολοκλήρου στο ναυταθλητισμό και να μην χτιστεί ούτε μέτρο τσιμέντου.
  • Απομάκρυνση των ξενυχτάδικων και κάθε ιδιωτικής εγκατάστασης από την παραλία τώρα! Όχι άλλη μαρίνα στο Σαρωνικό.
  • Καμία νέα λεωφόρος στην περιοχή - Δωρεάν μαζικές μεταφορές για τους κατοίκους.
  • Να σταματήσει η λειτουργία του κολαστηρίου «φιλοξενίας – δολοφονίας» μεταναστών στο ανατολικό αεροδρόμιο.
  • Το παραλιακό μέτωπο από το Σούνιο ως το ΣΕΦ να επανέλθει σε δημόσιο ιδιοκτησιακό καθεστώς
  • Να ανοίξουν τώρα οι κλειστές παραλίες, τέρμα στην υποβάθμιση των παραλιών

5.5 Το αστικό περιβάλλον

Πέρα από τις μεγάλες αλλαγές που έρχονται στην πόλη, υπάρχουν ζητήματα μικρότερης κλίμακας σε επίπεδο γειτονιάς που αποτελούν πεδία διεκδίκησης για μια καλύτερη ποιότητα ζωής.

Κεραίες κινητής τηλεφωνίας

Καίριας σημασίας για τη δημόσια υγεία είναι το θέμα των κεραιών κινητής τηλεφωνίας. Νόμιμες ή παράνομες, κρυμένες ή φανερές, οι κεραίες ξεπηδάνε σε οροφές κτιρίων στη γειτονιά σαν τα μανιτάρια. Τις περισσότερες φορές δεν ακολουθούν καν τους περιορισμούς εγκατάστασής τους μή τηρώντας την ελάχιστη απόσταση 300μ. από σχολεία. Αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο πως οι κανονισμοί εγκατάστασης κεραιών και τα μέγιστα επιτρεπτά όρια εκπομπής είναι χαμηλά συγκριτικά με αυτά που ισχύουν σε άλλες χώρες. Το ζήτημα των κεραιών είναι κυριολεκτικά ζήτημα ζωής και θανάτου. Θέση μας είναι πως δυναμικά κινήματα κατοίκων μπορούν να κατεβάσουν και έχουν κατεβάσει στο παρελθόν κεραίες κινητής τηλεφωνίας τόσο στη Γλυφάδα, όσο και σε άλλες γειτονιές της Αθήνας. 

Αποχέτευση

Ένα άλλο σημαντικό ζήτημα το οποίο αποτελούσε και προεκλογική δέσμευση του δημάρχου Κόκκορη είναι η δημιουργία δικτύου αποχετεύσεων στην πόλη. Το πρόβλημα είναι εντονότερο στην περιοχή της Τερψιθέας, όπου παρατηρούνται πλημμυρικά φαινόμενα –τα οποία μετά τις πυρκαγιές εντάθηκαν - που δυσχεραίνουν την κυκλοφορία στην πόλη τόσο για τα αυτοκίνητα, όσο και για τους πεζούς. Εκτός όμως από το κυκλοφοριακό, προκύπτει και ζήτημα δημόσιας υγειινής, λόγω της συγκέντρωσης των υδάτων σε συγκεκριμένα σημεία. Κατά τη γνώμη μας απαιτούνται άμεσες ενέργειες για την κατασκευή δικτύου αποχέτευσης ομβρίων κατά μήκος της πόλης. Οι κινήσεις αυτές πρέπει να είναι σχεδιασμένες, ολοκληρωμένες και όχι να έχουμε αποσπασματικά έργα προεκλογικού χαρακτήρα. 

Ελεύθεροι χώροι

Τέλος, αξίζει να γίνει μια αναφορά και στους ελεύθερους χώρους της πόλης μας. Παρόλο που ο δήμος Γλυφάδας εισπράττει εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ το χρόνο από το πρασινόσημο το οποίο αποτελεί «παναττική πρωτοτυπία», αφού δεν εφαρμόζεται σε κανέναν άλλο δήμο, οι πλατείες και οι ελεύθεροι χώροι τις πόλης δείχνουν αποκομμένοι από τον αστικό ιστό, «στολισμένοι» με καλλωπιστικά φυτά και σχεδιασμένοι έτσι ώστε ο δήμος να φαίνεται, αλλά να μην είναι φιλόξενος. Είμαστε κάθετα αντίθετοι στην κατασκευή υπόγειων parking στις λίγες πλατείες της πόλης. Τα parking είναι αποδεδειγμένο ότι όχι μόνο δεν επιλύουν το κυκλοφοριακό πρόβλημα και τα προβλήματα στάθμευσης, αλλά αντίθετα τα επιτείνουν, καθώς ευνοούν την αυτοκίνηση. Από τη μεριά μας διεκδικούμε πλατείες ανοιχτές και φιλόξενες, διεύρυνση των ελεύθερων χώρων στη γειτονιά, άνοιγμα στον κόσμο των δημοτικών χώρων. 

Διεκδικούμε:

  • Έλεγχο των εγκατεστημένων κεραιών και απομάκρυνση όσων δεν πληρούν τις προυποθέσεις.
  • Μελέτη και κατασκευή αποχετευτικού δικτύου.
  • Παύση του πρασινόσημου.
  • Άνοιγμα όσων δημοτικών χώρων είναι κλειστοί.
  • Διαμόρφωση πλατειών και ελεύθερων χώρων.

6. ΦΟΡΟΛΗΣΤΕΙΑ - ΠΛΕΙΣΤΗΡΙΑΣΜΟΙ

Μαζί με την ένταση της εκμετάλλευσης το επόμενο διάστημα αναδεικνύεται σε σημαντική πλευρά της χειροτέρευσης της θέσης των εκμεταλλευόμενων το θέμα της στέγασης, σε βαθμό που να επηρεάζει τους όρους επιβίωσης μεγάλου αριθμού ανθρώπων. Tο δικαίωμα της στέγασης αμφισβητείται με πολλούς τρόπους από κυβέρνηση, κεφάλαιο και τις μνημονιακές επιταγές της ΕΕ, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ. Το κόστος ενοικίου γίνεται δυσβάστακτο στις συνθήκες της ανεργίας, της μείωσης μισθών, συντάξεων και της συρρίκνωσης των κοινωνικών παροχών, παρά την πτώση των τιμών ενοικίασης. Η κατοίκηση σε ιδιόκτητο σπίτι δυσκολεύει δραματικά από την επιβολή μεγάλης και πολλαπλής φορολογίας (ενιαίος φόρος ακινήτων, δημοτικοί φόροι, τέλος ακίνητης περιουσίας, κ.α.), τις κατασχέσεις κατοικιών από τράπεζες, εφορίες, δήμους, ΔΕΗ, ή άλλες εταιρείες. Ουσιαστικά τίθεται υπό περιορισμό το λεγόμενο δικαίωμα στην ιδιοκτησία ακίνητης περιουσίας. Το δικαίωμα αυτό αμφισβητείται όσο πιο φτωχός είναι κάποιος. Όσο πιο οικονομικά εύπορος είναι κάποιος, τόσο πιο εύκολο θα του είναι να διατηρήσει τα δικαιώματα ιδιοκτησίας που έχει. O πρόσφατος ΕΝΦΙΑ μονιμοποιεί και επεκτείνει το χαράτσι. Ενώ κάθε χρόνο όποιος έχει ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι του ή ένα κομμάτι γης, θα επισκέπτεται σταθερά τα ταμεία της εφορίας. Δεν υπάρχει κανενός είδους διάκριση ή διαφοροποίηση στον τρόπο με τον οποίο υπολογίζεται ο φόρος ανάλογα αν πρόκειται για ιδιοκτησία που σου αποφέρει εισόδημα ή απλά καλύπτει τις βασικές ανάγκες της οικογένειάς σου. Ο ΕΝΦΙΑ λοιπόν δεν προβλέπει αφορολόγητο όριο και δεν προστατεύει την πρώτη κατοικία. Επιπλέον, η φορολόγηση που αφορά τα ακίνητα από 850 εκατομμύρια που ήταν το 2010 προβλέπεται να φτάσει το 2014 τα 3,2 δις, αύξηση που από μόνη της σαν στοιχείο δείχνει την τεράστια έκταση της φοροεπιδρομής, ειδικά στην λαϊκή ιδιοκτησία.

Σε αντίθεση με την υπόλοιπη Ευρώπη, στην Ελλάδα υπάρχει πολύ υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης, που φτάνει στο 75% και μάλιστα το 60% αφορά κατοικίες που δεν αγοράστηκαν με στεγαστικά δάνεια. Υπάρχει λοιπόν ευρύ πεδίο εφαρμογής μιας φορομπηχτικής πολιτικής. Διαμορφώνεται ένα καινούριο πεδίο άντλησης εσόδων που έμενε «αναξιοποίητο» τόσα χρόνια

Παράλληλα οι αυξήσεις τιμών των κοινωνικών αγαθών καθιστούν δύσκολες και τις συνθήκες που χαρακτηρίζουν επαρκή τη στέγαση, δηλαδή τη θέρμανση, ηλεκτροδότηση, παροχή νερού κ.α.

Οι τράπεζες επιδιώκουν την απεμπλοκή τους από τη διαχείριση των υποθηκευμένων ακινήτων και τα πουλούν σε επιθετικά αμοιβαία κεφάλαια ελληνικών και υπερεθνικών συμφερόντων (παλιά και νέα που συγκροτούνται για την περίσταση) τα οποία αναζητούν πάνω σε αυτά τα ακίνητα νέα πεδία κερδοσκοπίας από την εκμετάλλευσή τους. Αγοράζουν κόκκινα δάνεια μαζί με τις υποθήκες τους (τα προσημειωμένα ακίνητα) από τις τράπεζες και προσανατολίζονται σε κερδοσκοπικά παιγνίδια με τις τιμές και την εκμετάλλευση ακινήτων (επιβολή μορφής ενοικίου στους χρεωμένους ιδιοκτήτες) και από τους πλειστηριασμούς (αγοραπωλησίες, κ.α.), αλλαγή του χαρακτήρα ολόκληρων περιοχών με υποβάθμιση και αναβάθμιση στη συνέχεια, κ.α. Το ΔΝΤ, όπως και σε άλλες χώρες, την περίοδο της κρίσης επιδιώκει μια βίαιη αναδιανομή του πλούτου μέσα και από την αναδιανομή της κατοχής γης και κτιρίων και τη συγκέντρωσή τους σε λιγότερους, όπως έγινε στην Αργεντινή. Η Ε.Ε. πιέζει για αναδιαρθρώσεις στην μικρή ιδιοκτησία υπέρ της μεγάλης και στον περιορισμό της ιδιοκατοίκησης, όχι μόνο για την εξυπηρέτηση των άμεσων κερδών του κεφαλαίου, αλλά και για την έμμεση απεμπλοκή της εργατικής τάξης από σταθερό τόπο κατοικίας με στόχο την «κινητικότητα στην αγορά εργασίας».

Τα σπίτια κινδυνεύουν:

  • Από τις τράπεζες: Υπολογίζεται ότι 1,5 εκατ. νοικοκυριά έχουν πάρει δάνεια και από αυτά 1 εκατ. έχουν πάρει στεγαστικά. Το 84% όσων έχουν πάρει δάνειο, έχει δυσκολίες να το εξοφλεί. Από τα στεγαστικά το 23% (περίπου 200.000) είναι ήδη σε οριστική καθυστέρηση (κόκκινα). Μετά από την άρση της προστασίας θα κινδυνεύουν συνολικά 180.000 ακίνητα να βγουν στο σφυρί.
  • Από τις εφορίες – ασφαλιστικά ταμεία: 93.330 κατασχέσεις από λογαριασμούς καταθέσεων έγιναν το πρώτο 10μηνο του 2013 από τις εφορίες για χρέη φόρων. Χρέη που πλέον, με τα στοιχεία που δίνουν, αφορούν 2,6 εκ. φυσικά πρόσωπα και περίπου 2 εκ νοικοκυριά. Κατασχέσεις που επιβλήθηκαν στην πλειοψηφία τους σε καταθέσεις σε τράπεζες (κυρίως από πληρωμές μισθών και συντάξεων). Ενώ οι εφορίες το προηγούμενο διάστημα δεν δίστασαν να βγάλουν ακόμα και σπίτια ανέργων (πρώτη και μοναδική κατοικία) σε πλειστηριασμό για οφειλή φόρων κάτω από 2.000 ευρώ. Μόνο τον Οκτώβριο του 2013 οι εφορίες έβγαλαν σε πλειστηριασμό 1.553 κατοικίες και οικόπεδα και συνολικά το 10μηνο 14.197 ακίνητα ή 56 σπίτια τη μέρα, που η πλειοψηφία τους προφανώς δεν είναι μεγαλοοφειλετών-μεγαλοεισοδηματιών. Παράλληλα, τα ασφαλιστικά ταμεία για αυτοαπασχολούμενους ή αγρότες που έχουν σταματήσει να πληρώνουν εισφορές διακόπτουν την υγειονομική και συνταξιοδοτική τους κάλυψη, προβαίνουν σε εντολές πληρωμής και κατασχέσεις, ακόμα και απειλές πλειστηριασμών. Ενώ, οι επιτροπές επανεξέτασης αναπηρικών συντάξεων, μειώνουν τα ποσοστά αναπηρίας και έτσι κόβουν αναπηρικές συντάξεις και αναδρομικά.
  • Από τις ΔΕΚΟ και άλλες εταιρείες: Μόνο στη ΔΕΗ έχουν γίνει διακοπές παροχής ρεύματος για απλήρωτους λογαριασμούς σε 350.000 κατοικίες και 1 εκ. είναι οι διακανονισμοί λόγω αδυναμίας πληρωμής. Ενώ, η ΕΥΔΑΠ έχει προχωρήσει ακόμα και σε αναγγελία πλειστηριασμού πρώτης κατοικίας ανέργου από το Πέραμα για χρέος. Και από δήμους που χειρίζονται ύδρευση ή αποχέτευση έχουν απειληθεί κατασχέσεις. Ενώ και ιδιωτικές εταιρίες επίσης απειλούν για πλειστηριασμούς κατοικίας ακόμα και για μικρά ποσά.

Με νόμο που ψήφισε η Ελληνική Βουλή την 21η Δεκεμβρίου θεσπίζονται σαρωτικές αλλαγές στο ισχύον νομικό πλαίσιο της προστασίας της ακίνητης περιουσίας από πλειστηριασμούς για μη εξυπηρετούμενες οφειλές προς Τράπεζες και λοιπούς ιδιώτες .

Οι νέες ρυθμίσεις, που θέτουν ιδιαίτερα αυστηρές προϋποθέσεις για την προστασία της κύριας (και μόνον) κατοικίας από πλειστηριασμούς ,θα ισχύσουν από την πρώτη ημέρα και για όλη τη διάρκεια του 2014 και πιθανότατα θα αποτελέσουν το μεταβατικό στάδιο για την πλήρη απελευθέρωση των πλειστηριασμών.

Για αυτά τα λαϊκά προβλήματα απαιτείται η ανάπτυξη ενός ανατρεπτικού κινήματος δεμένου με τους εργατικούς αγώνες, προσανατολισμένου σε γενίκευση της πάλης σε αντικυβερνητική – αντιΕΕ κατεύθυνση. Ενός κινήματος που ξεκινώντας από τους πλειστηριασμούς και τα χαράτσια θα τα συνδέει με όλα τα λαϊκά προβλήματα (φοροληστεία, περικοπές υγείας, παιδείας, πρόνοιας, αυξήσεις τιμών κοινωνικών αγαθών, ιδιωτικοποιήσεις δημόσιου πλούτου, κ.α.) και θα μπορέσει να έχει συνέχεια. Που θα συγκροτείται από τις υπάρχουσες συλλογικότητες που θα περιλάβουν και αυτά τα προβλήματα στη δράση τους, είτε οικοδομώντας νέες συλλογικότητες αγώνα, όπου δεν υπάρχουν. Κινήματος που θα μπορέσει να συντονίσει τις συλλογικότητες και τις δράσεις σε αυτή την κατεύθυνση και να δημιουργήσει μαζικούς όρους πάλης.

Με βάση την κατεύθυνση αυτή χρειάζεται η ενίσχυση της μαζικής ανατρεπτικής δράσης ενάντια στους πλειστηριασμούς-κατασχέσεις μέσα από τα σωματεία και συλλογικότητες στην πόλη.

Είναι όμως φανερό ότι η ύπαρξη συλλογικοτήτων μαζικής και αγωνιστικής κατεύθυνσης για τα λαϊκά προβλήματα σε κάθε περιοχή και ο συντονισμός τους θα συμβάλλουν και στο συνολικό προσανατολισμό και την προετοιμασία των πρωτοπόρων δυνάμεων για την λαϊκή αυτοοργάνωση και τους λαϊκούς θεσμούς. Εργαλείο για τους συντονισμούς μπορούν να αποτελέσουν στην Αθήνα ο Συντονισμός Συλλογικοτήτων Αττικής, που συσπείρωσε για δράσεις συντονισμού αποτροπής των πλειστηριασμών συλλογικότητες από 24 περιοχές της Αττικής.

Απαιτούμε:

  • Απόλυτη προστασία της λαϊκής κατοικίας. Κανένας πλειστηριασμός, κανένα λαϊκό σπίτι σε χέρια τραπεζίτη ή κράτους. Η στέγαση δικαίωμα όλων, Ελλήνων και αλλοδαπών.
  • Ο Δήμος να παρέχει κάθε υλική, νομική και τεχνική στήριξη στους κατοίκους που την χρειάζονται και που κινδυνεύουν με πλειστηριασμό. Μέσω της τεχνικής υπηρεσίας του Δήμου να επανασυνδέει ρεύμα σε λαϊκά νοικοκυριά που δεν έχουν να πληρώσουν τον λογαριασμό της ΔΕΗ. Να παρέχει απρόσκοπτα μόνιμο χώρο για συνεδριάσεις και πρωτοβουλίες συλλογικοτήτων και σωματείων της πόλης, όπως η επιτροπή κατοίκων Γλυφάδας. Να παρέχει τηλεφωνική γραμμή και γραμματειακή υποστήριξη για τους κατοίκους του Δήμου που χρειάζονται στήριξη. Παραχώρηση κατοικιών για στέγαση αστέγων. Καταγραφή των κενών κατοικιών του δήμου και της μητρόπολης Γλυφάδας. Κοινωνική μέριμνα για φαγητό, παροχή πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας. Αξιοποίηση του κοινωνικού ιατρείου και παντοπωλείου με κοινωνικό έλεγχο.
  • Επιδότηση ενοικίου, παραχώρηση κενών κατοικιών (χιλιάδες είναι τα άδεια ακίνητα δήμων, εκκλησιών, φορέων του δημοσίου και όσα δεν έχουν δηλωθεί με ιδιοκτήτη στην απογραφή του κτηματολογίου). Λειτουργία Οργανισμού για τη διασφάλιση εργατικής κατοικίας στη βάση των λαϊκών αναγκών.
  • Κατάργηση όλων των φόρων της πρώτης κατοικίας μέχρι 140 τμ και των φόρων των ακινήτων που δεν δημιουργούν εισόδημα. Κατάργηση της φοροληστείας του λαού. Φόροι και όχι φοροαπαλλαγές στους πλούσιους.
  • Διαγραφή χρεών προς το Δημόσιο και τις τράπεζες των μακροχρόνια ανέργων, χαμηλοσυνταξιούχων και φτωχοποιημένων στρωμάτων.
  • Παιδεία, υγεία, συγκοινωνίες, ενέργεια, νερό, είναι κοινωνικά αγαθά και είναι για όλους. Να σταματήσουν οι διακοπές ρεύματος και νερού. Μειώσεις στα τιμολόγια ρεύματος, νερού, πετρελαίου, φυσικού αέριου. Στο δημόσιο και όχι σε ιδιώτες αυτές οι υπηρεσίες.
  • Όχι κατασχέσεις μισθών, συντάξεων, καταθέσεων για χρέη των λαϊκών στρωμάτων προς το δημόσιο, τα ασφαλιστικά ταμεία και τις τράπεζες.
  • Κούρεμα των δανείων των λαϊκών νοικοκυριών και απαλλαγή τους από το δάνειο όταν έχει εξοφληθεί ήδη το κεφάλαιο. Λειτουργία στεγαστικής πίστης σύμφωνα με τις λαϊκές ανάγκες. Εθνικοποίηση των τραπεζών και των επιχειρήσεων κοινής ωφέλειας και λειτουργία τους με εργατικό – λαϊκό έλεγχο και για τις λαϊκές ανάγκες.
  • Άμεση βελτίωση της θέσης της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων, κατάργηση όλων των μνημονιακών νόμων, ανατροπή της κυβέρνησης και κάθε κυβέρνησης που διαχειρίζεται την επίθεση του κεφαλαίου. Διαγραφή του χρέους με άμεση στάση πληρωμών στους πιστωτές. Εκδίωξη της τρόικας ΕΚΤ-ΕΕ-ΔΝΤ. Κατάκτηση της εργατικής-λαϊκής κυριαρχίας. Έξοδος από το ευρώ και την ΕΕ. Υπεράσπιση των δημοκρατικών δικαιωμάτων και ελευθεριών. Υπεράσπιση της φύσης και του περιβάλλοντος από τη ληστρική επιδρομή του κεφαλαίου.

7. ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ

H κυβερνητική πολιτική των περικοπών και της οικονομικής αφαίμαξης του λαού δεν μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστο το κομμάτι των κοινωνικών υποδομών που υποστηρίζονται από την τοπική αυτοδιοίκηση. Η δραστική περικοπή των πόρων των Δήμων, μέσα από το ψαλίδισμα των κρατικών επιδοτήσεων και την εκποίηση της περιουσίας και των επιχειρήσεων του Δήμου, έχει σαν συνέπεια πολλές από τις παροχές του δήμου να εξαφανίζονται και άλλες να υποβαθμίζονται. Ακόμα λόγω της γενικής πολιτικής περικοπών, όπως το κλείσιμο μονάδας του Ασκληπιείου, το κλείσιμο του ΕΟΠΠΥ, τις μόνιμες ελλείψεις σε προσωπικό σε σχολεία και νηπιαγωγεία, δημιουργούνται νέες ανάγκες ,η κάλυψη των οποίων επιβαρύνει το Δήμο.

7.1 Εκπαίδευση 

Στο Δήμο υπάρχουν πέντε παιδικοί και ένας βρεφικός σταθμός για να καλυφθούν οι ανάγκες των εργαζόμενων γονέων. Όταν τα δημόσια νηπιαγωγεία αριθμούνται στα δέκα εννέα, καταλαβαίνει κανείς εύκολα ποιό είναι το πλήθος των παιδιών και πόσα από αυτά μπορούν να εξυπηρετηθούν από έξι σταθμούς.

Οι σταθμοί δε αυτοί είναι ελλιπώς επανδρωμένοι, καθώς ορίζονται 2μηνες συμβάσεις για το απαραίτητο προσωπικό. Η συνεχής αυτή εναλλαγή που απαιτείται δυσχεραίνει την εύρυθμη λειτουργία τους. Ακόμα, από το υποχρεωτικό κόστος που επιβαρύνει τους γονείς για τα τροφεία, εξαιρούνται μόνο όσοι έχουν εισόδημα μικρότερο από 5.000 ευρώ το χρόνο.

Η ίδια κατάσταση παρουσιάζεται και σε πολλά σχολεία όλων των βαθμίδων, όπου οι μαθητες περιμένουν αρκετές εβδομάδες για να σταλούν αναπληρωτές τόσο για να καλυφθούν τα κενά του προγράμματος, όσο και για να λειτουργήσει η ενισχυτική διδασκαλία.

7.2 Τρίτη ηλικία 

Παρά το ότι στον δήμο λειτουργούν πέντε χώροι ΚΑΠΗ αυτά υπολειτουργούν καθώς δεν στελεχώνονται από το απαραίτητο προσωπικό. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι υπάρχει σε μόνιμη και σταθερή βάση μόνο μία νοσηλεύτρια, που σε καμία περίπτωση δεν επαρκεί καθώς η ημερήσια επισκεψιμότητα στα ΚΑΠΗ ανέρχεται περίπου στα 500 άτομα. Οι περιορισμοί αυτοί έχουν καταστήσει αδύνατη την εξυπηρέτηση του συνόλου των ηλικιωμένων του δήμου, καθώς μόνο οι εγγεγραμμένοι ηλικιωμένοι στα ΚΑΠΗ είναι περίπου 5.000 άτομα. 

Το πρόγραμμα «Βοήθεια στο σπίτι» αποτελεί ένα πολύ σημαντικό πρόγραμμα που προσφέρει ανεκτίμητες υπηρεσίες στους κατοίκους που κινούνται πολλές φορές κάτω από τα όρια της αξιοπρεπούς διαβίωσης. Στον Δήμο της Γλυφάδας με την αυτοθυσία των εργαζομένων στο πρόγραμμα και παρά τις σημαντικές δυσκολίες που έχουν κατά καιρούς αντιμετωπίσει, εξυπηρετούνται σε μηνιαία βάση πάνω από 70 οικογένειες. Το πρόγραμμα αυτό λοιπόν, βρίσκεται συνεχώς υπό αμφισβήτηση και η συνέχειά του εξαρτάται συνεχώς από χρηματοδοτήσεις για τις οποίες είναι άγνωστο για πόσο θα δίνονται. Οι εγκαταστάσεις που παρέχονται για το σκοπό αυτό είναι ανεπαρκείς, ενώ απλά πράγματα που θα μπορούσαν να γίνουν από το Δήμο (αυτοκίνητο που να μπορεί να μεταφέρει άτομα με ειδικές ανάγκες) δεν έχουν υλοποιηθεί.

7.3 Δομές κοινωνικής υποστήριξης

Όπως και σε πολλούς άλλους δήμους έχει δημιουργηθεί και στον δικό μας ένα δίκτυο κοινωνικής αλληλεγγύης που περιλαμβάνει συσσίτιο, φαρμακείο, ιατρείο, παντοπωλείο και φροντιστήριο. Πρόκειται για τη κρατική δήθεν «αλληλεγγύη» κυβέρνησης, δήμων, ΕΕ, κεφαλαίου που λειτουργεί σαν εργαλείο μοιράσματος της φτώχειας, ελαστικοποίησης των εργασιακών σχέσεων, περιορισμού του δικαιώματος κοινωνικών υπηρεσιών, διαφήμισης του κεφαλαίου και απόκρυψης των ευθυνών του για την κατάστασή μας.

Δεν είναι τυχαίο ότι όλα τα παραπάνω, εκτός από το συσσίτιο, στεγάζονται σε ένα χώρο λίγων τετραγωνικών μέτρων μαζί και με ένα σκακιστικό σύλλογο.

Οι δημότες δε, που έχουν πραγματικά πρόσβαση σε αυτές τις υπηρεσίες, καθορίζονται από πολλές περιοριστικές παραμέτρους, όπως για παράδειγμα το ότι πρέπει να μην ανήκουν σε κανένα ασφαλιστικό ταμείο. Πολυάριθμοι συμπολίτες μας λοιπόν, που έχουν μεν ασφαλιστικό φορέα αλλά αδυνατούν να τον πληρώσουν, μένουν χωρίς ασφαλιστική και ιατρική κάλυψη και χωρίς δικαίωμα προσφυγής στις κοινωνικές υπηρεσίες υποστήριξης.

7.4 Πολιτισμός, αθλητισμός, ελεύθεροι χώροι

Ως φορέας δημοτικών πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων έχει οριστεί το Κ.Α.Π.ΠΑ. (Κοινωνική Αθλητική και Πολιτιστική ΠΑρέμβαση Δήμου Γλυφάδας).

Η επιφανειακή στόχευση της μέριμνας του δήμου φαίνεται ξεκάθαρα αν αναλογιστεί κανείς ότι υπάρχουν αρκετοί καθηγητές χωρίς συμβάσεις στο Δημοτικό Ωδείο, ενώ δαπανώνται 5000 ευρώ για τη χριστουγεννιάτικη γιορτή που διοργανώνεται από όλο το προσωπικό του. Η παραμονή ή όχι μερικών από αυτών δε πολλές φορές εξαρτάται από την εκάστοτε δημοτική παράταξη που αναλαμβάνει τη δημαρχεία.

Ακόμα γεγονός αποτελεί η συρρίκνωση του πολιτιστικού κέντρου καθώς από τα εννέα πολιτιστικά τμήματα που περιγράφονται στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου, λειτουργούν μόνο δύο.

Τέλος η εγκατάλειψη του Γλυπτού Δημοτικού Θεάτρου της Αιξωνής, σε συνδυασμό με την παροχή, σε κάποιες κοινωνικές ομάδες, δωρεάν εισόδου σε νυχτερινά κέντρα, ολοκληρώνει το τοπίο.

Σε ότι αφορά τους ελεύθερους χώρους και τους χώρους άθλησης του Δήμου είναι αξιοσημείωτη η ελλιπής αξιοποίηση. Το βουνό στο μεγαλύτερό του μέρος δεν έχει μονοπάτια ούτε κιόσκια, οι νέες πλατείες σε Ευριάλη και Όλγας λειτουργούν με ωράριο(!) και μετά κλειδώνονται, ενώ το κολυμβητήριο και ο στίβος είναι διαθέσιμος για ελάχιστες ώρες την ημέρα.

7.5 Μέσα μαζικής μεταφοράς

Οι λεωφορειακές γραμμές του ΟΑΣΑ που διέρχονται από τη Γλυφάδα, αλλά κι εκείνες που εξυπηρετούν μετακινήσεις εντός του Δήμου, καλύπτουν μόνο κάποια τμήματά της αποκλείοντας άλλα, όπως για παράδειγμα την περιοχή της Τερψιθέας. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα οποιοσδήποτε μετακινείται με μέσα μαζικής μεταφοράς να υφίσταται πολύωρη ταλαιπωρία προκειμένου να κινηθεί από και προς τους γειτονικούς Δήμους, τους σταθμούς του ΜΕΤΡΟ, το κέντρο κλπ.

Από τη μεριά μας λοιπόν διεκδικούμε στα πλαίσια κάλυψης των λαϊκών αναγκών:

  • Την δημιουργία επαρκών παιδικών σταθμών για όλα τα παιδιά με μόνιμο και σταθερό προσωπικό.
  • Την κατάργηση των τροφείων και την παροχή δωρεάν δημοτικών υπηρεσιών κράτησης και φύλαξης των παιδιών για τους εργαζόμενους γονείς.
  • Την πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για την ενισχυτική διδασκαλία στο δημόσιο σχολείο σε συνεννόηση με τους συλλόγους καθηγητών.
  • Το πρόγραμμα "Βοήθεια στο σπίτι" πρέπει να εδραιωθεί και να διευρυνθεί.Να ενταχθεί οργανικά στην τοπική αυτοδιοίκηση, να έχει ευρεία απεύθυνση και οι εργαζόμενοί του να έχουν συμβάσεις αορίστου χρόνου, ενω η χρηματοδότησή του πρέπει να προέρχεται κατευθείαν από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τέλος ο Δήμος πρέπει να παρέχει χώρο και κατάλληλο προσωπικό για την ομαλότερη λειτουργία της υπηρεσίας, όπως και αυτοκίνητο που να μπορεί να μεταφέρει άτομα με ειδικές ανάγκες.
  • Την επαναλειτουργία του ΕΟΠΥΥ Γλυφάδας και το σταμάτημα της συρρίκνωσης του Ασκληπιείου.
  • Την πρόσληψη μονίμου προσωπικού στο δημοτικό ωδείο αλλά και την απαγκίστρωσή του από τις πολιτικές φιέστες της κάθε πολιτικής αρχής. Την δημιουργία νέου κανονισμού από μαθητές και καθηγητές για την καλύτερη εξυπηρέτηση της εκπαιδευτικής διαδικασίας.
  • Την επαναλειτουργία των τμημάτων του πολιτιστικού κέντρου και του Δημοτικού Θεάτρου της Αιξωνής 
  • Δωρεάν είσοδος στις δημοτικές αθλητικές εγκαταστάσεις, δημιουργία ποδηλατόδρομων, επαναφορά προγραμμάτων γυμναστικής 
  • Δημιουργία δημοτικής λεωφορειακής γραμμής που θα καλύπτει τις ανάγκες μετακίνησης της πλειοψηφίας των δημοτών ειδικά από και προς το σταθμό ΜΕΤΡΟ του Ελληνικού.

8. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ, ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΤΙΚΗ - ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΠΑΛH

Μέσα στη σύγχρονη πραγματικότητα της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης, χρειάζεται να σταθούμε σε όλες της τις συνέπειες και τα φαινόμενα που γεννιούνται ή διογκώνονται λόγω των μνημονιακών πολιτικών. Ο ρατσισμός δεν είναι ένα καινούριο φαινόμενο, οι επιπτώσεις αυτής της πολιτικής παρ’όλα αυτά φτάνουν σε νέα επίπεδα που όλο κλιμακώνονται τα τελευταία 4 χρόνια. Πρόκειται για ένα κοινωνικό φαινόμενο άρρηκτα συνδεδεμένο με την κατάσταση της αγοράς και την προσπάθεια των από πάνω να σώσουν το τομάρι τους. Δεν είναι τυχαίο πως σε περιόδους οικονομικής άνθησης, η μετανάστευση ανθρώπων στην ελλάδα δεν ενοχλούσε κανέναν, καθώς στην ευημερούσα αγορά ερχόταν εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό με πολύ χαμηλότερους μισθούς και άρα έξοδα. Από την αρχή κιόλας της κρίσης,ξεκίνησε μια ολόκληρη ρατσιστική προπαγάνδα από την τότε κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και όλη τη δεξιά. 

Να θυμίσουμε ότι τότε ξεκίνησε η ιστορία με τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τους μετανάστες που τότε παρουσιάζονταν σαν κέντρα φιλοξενίας με τις καλύτερες των προθέσεων, ενώ 5 χρόνια μετά από κάθε τέτοιο στρατόπεδο έρχονται μαρτυρίες βασανισμών, εξευτελισμού και αρκετές φορές εξεγέρσεις των μεταναστών απέναντι στις συνθήκες κράτησης. Να θυμίσουμε ότι λίγο καιρό μετά έκανε την εμφάνισή του ο Ξένιος Δίας που περιελάμβανε κανονικά πογκρόμ και συλλήψεις ενάντια σε μετανάστες σε όλη την Αθήνα. Σ’αυτά είναι που πρώτη φορά εμφανίστηκε και η Χρυσή Αυγή, τρομοκρατώντας, στο πλευρό της αστυνομίας.

Η οικονομική κρίση και οι πολιτικές του ρατσισμού ήταν ο συνδυασμός που άνοιξε το δρόμο στη νεοναζιστική Χρυσή Αυγή. Η αντίληψη του διαχωρισμού εργαζόμενου από εργαζόμενο βόλευε πάντα στην προσπάθεια επιβολής πολιτικών λιτότητας, σαν αυτές που βιώνουμε όλο αυτό το διάστημα με τα μνημόνια, το ΔΝΤ και την ΕΕ. Η λογική του αποδιοπομπαίου τράγου που μπορεί να ξεκινάει από τους μετανάστες, να συνεχίζει με τους ομοφυλόφιλους και τους αριστερούς και να καταλήγει στην επίθεση στις αντιστάσεις ενός ολόκληρου κόσμου και σε κάθε συλλογική διεκδίκηση, είναι το φίδι το οποίο γεννά και δυναμώνει νενοναζιστικές αντιλήψεις που φτάνουν και σε δολοφονίες. Η δολοφονία του Σαχζάτ Λουκμάν, του Πακιστανού εργάτη στα Πετράλωνα, ήταν αποτέλεσμα του εκλογικού δυναμώματος της Χ.Α. και οφειλόταν στην προσπάθειά τους να σπείρουν τον τρόμο στις εργατογειτονιές. Η δολοφονία του αντιφασίστα Παύλου Φύσσα στο Κερατσίνι δεν ήταν τυχαία και ήταν κομμάτι της προσπάθειας να συσπειρώσουν το σκληρό πυρήνα τους προσπαθώντας να επιβληθούν ξανά στους δρόμους.

Αυτή η εικόνα δεν αφορά μόνο την Ελλάδα. Πρόκειται για κομμάτι της συνολικότερης πολιτικής της ΕΕ που, απέναντι στην κρίση και τις αντιστάσεις, προσπαθεί να χτίσει μια Ευρώπη φρούριο κλιμακώνοντας παντού τη ρατσιστική πολιτική. Οι διώξεις των Ρομά σε όλη την Ευρώπη, η υπηρεσία της FRONTEX που καιροφυλακτεί στα σύνορα αναποδογυρίζοντας βάρκες, η παύση εδώ και χρόνια της διαδικασίας νομιμοποίησης μεταναστών, η μη απόδοση ασύλου σε πολιτικούς πρόσφυγες (όπως στους Σύριους,στους Αφγανούς). Όλα αυτά οδηγούν σε εγκλήματα όπως η Λαμπεντούζα και το Φαρμακονήσι. Όλα αυτά, και μαζί η συνεργασία και η κάλυψη του κράτους, οδηγούν στην άνοδο των νεοναζί.

Η περίπτωση της Ουκρανίας χρειάζεται να προβληματίσει όλους μας σε σχέση με το ποια πρέπει να είναι η στάση μας σε όλα αυτά και πως καλούμαστε να απαντήσουμε. Η ΕΕ υποστηρίζει μια ακροδεξιά κυβέρνηση που στο πρόγραμμά της περιλαμβάνει την απαγόρευση κομμουνιστικών κομμάτων και την εξαφάνιση εθνικών μειονοτήτων. Με τη στήριξη και της δικής μας κυβέρνησης πριμοδοτεί τον εθνικισμό και προωθεί το δυνάμωμα των φασιστικών μορφωμάτων.

Στην ελλάδα έχει καταφέρει να δημιουργηθεί ένα μεγάλο και δυνατό αντιφασιστικό κίνημα, κυρίως τα 2 τελευταία χρόνια. Κινητοποιήσεις σε κάθε γειτονιά ενάντια στην εμφάνιση χρυσαυγιτών, διαγραφές φασιστών από εργατικά σωματεία, μεγάλες κινητοποιήσεις όπως η περσινή «19 Γενάρη-Αθήνα πόλη αντιφασιστική» και η φετινή «παγκόσμια μέρα αντιφασιστικής-αντιρατσιστικής μέρας δράσης 22 Μάρτη», ο αγώνας των εργατών γης στη Μανωλάδα και η νίκη με τη νομιμοποίησή τους. 

Στις δικές μας γειτονιές δεν έχουν σημειωθεί περιστατικά ρατσιστικής βίας ή οποιαδήποτε άλλη φασιστική επίθεση, εκτός από τις απόπειρες του νοτίου τομέα της Χ.Α. να εμφανιστεί στη γειτονιά και να μοιράσει υλικό. Προσπάθειες που κάθε φορά πήραν μαζική απάντηση από τον κόσμο, διώχνοντάς τους από τους δρόμους. Η αρχή της αντιφασιστικής δράσης έγινε το καλοκαίρι του 2011, όπου μετά από δολοφονική αμέλεια των αστυνομικών στο Α.Τ. Ελληνικού πέθανε ένας μετανάστης κρατούμενος για διοικητική απέλαση. Τα αντανακλαστικά ήταν άμεσα και διοργανώθηκε μεγάλη διαδήλωση που απαιτούσε να κλείσουν τα κρατητήρια-κολαστήρια. Παρόμοια απάντηση πήραν και όσες φορές προσπάθησαν να παρέμβουν στο Δημοτικό Συμβούλιο της Γλυφάδας τραμπουκίζοντας και όσες φορές προσπάθησαν να εμφανιστούν και να καταθέσουν στεφάνι στις παρελάσεις.

Ξέρουμε ότι δεν έχουμε κερδίσει τη μάχη ενάντια στο φασισμό. Ξέρουμε πως η κάλυψη του κράτους είναι κάτι παραπάνω από δεδομένο. Ο μόνος τρόπος για να την σπάσουμε είναι πρωτοβουλίες όπως αυτή της αντιφασιστικής απεργίας στις 26 Σεπτέμβρη μετά τη δολοφονία του Παύλου Φύσσα. Χρειάζεται σε κάθε πόλη και κάθε γειτονιά να στηρίξουμε τις προσπάθεις των καθηγητών, των γιατρών και όλων όσοι παλεύουν να μην περάσουν οι ρατσιστικές διακρίσεις σε ό,τι αφορά την υγεία, την παιδεία, την κοινωνική πρόνοια. Χρειάζεται, στα σχοελία, να οργανωθούν πρωτοβουλίες των καθηγητών μαζί με τους μαθητές ενάντια στις διακρίσεις και την ξενοφοβία. Χρειάζεται να στηρίξουμε τις πρωτοβουλίες αντιφασιστικών και αντιρατσιστικών οργανώσεων, όπως η ΚΕΕΡΦΑ και η «Πρωτοβουλία Αντιφασιστικής Δράσης στα Νότια» που παλεύουν για να συνδέσουν τους αγώνες ενάντια στη λιτότητα και τις απολύσεις, με τους αγώνες για δημοκρατικά δικαιώματα.

Στο σημείο αυτό θεωρούμε απαραίτητο να αναπτυχθεί ένα πλατύς αγώνας για την υπεράσπιση των δημοκρατικών ελευθεριών και δικαιωμάτων. Η κυβέρνηση υιοθετώντας πλήρως την ακροδεξιά ατζέντα του αυταρχισμού δε διστάζει να επιβάλλει δια της δικαστικής εξουσίας πολυετή κάθειρξη στον Τάσσο Θεοφίλου χωρίς να έχει σχηματισθεί κανένα κατηγορητήριο. Εκτός αυτού η εικόνα με τα ΜΑΤ να δέρνουν διαδηλωτές, την αντιτρομοκρατική να προσαγάγει αγωνιστές αποτελούν το μόνο «έργο» που έχει να επιδείξει η κυβέρνηση.

Σε αυτό τον γύρο των τριπλών εκλογών, πρέπει δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις και να κινητοποιήσουμε όλους τους μαζικούς φορείς της πόλης για να εξασφαλίσουμε το εκλογικό αποδυνάμωμα των φασιστών. Στη Γλυφάδα έχουν φτιάξει δημοτική παράταξη. Χρειάζεται να γίνει υπόθεση όλων η απομόνωσή τους, να μην μπορέσουν να πραγματοποιήσουν προεκλογική εκστρατεία. Η εκλογή τους θα σημάνει για αυτούς πολιτική αναβάθμιση και χρηματοδότηση για τη παρακρατική τους δράση. Να μην επιτρέψουμε να υπάρξει ούτε ένας ευρωβουλευτής της Χ.Α., ούτε ένας περιφερειάρχης, ούτε ένας Δημοτικός Σύμβουλος. Ούτε στη Γλυφάδα, ούτε πουθενά!

Διεκδικούμε:

  • Να σταματήσει η λειτουργία του κολαστηρίου «φιλοξενίας – δολοφονίας» μεταναστών στο ανατολικό αεροδρόμιο.
  • Νομιμοποίηση όλων των μεταναστών και πλήρη δικαιώματα, ιθαγένεια για όλα τα παιδιά.
  • Παροχή ασύλου στους πρόσφυγες, να διαλυθεί η FRONTEX. Αγώνας για την κατάργηση των συνθηκών Δουβλίνο I και ΙΙ. Όχι στις επαναπροωθήσεις.
  • Απόκρουση της κρατικής καταστολής, της εργοδοτικής αυθαιρεσίας και της φασιστικής και νεοναζιστικής τρομοκρατίας.

Δεν υπάρχουν σχόλια: